Wino na każdą kieszeń

Dobre wino nie musi być drogie, a drogie nie zawsze jest lepsze. Podpowiadamy, czego szukać na sklepowej półce w różnych przedziałach cenowych.

Nie polecamy konkretnych butelek, marek ani sklepów. Uczymy rozpoznawać style i regiony, które dają dużo w swojej cenie.

Do 30 zł

Style, które w tej cenie rzadko zawodzą.

Vinho Verde z Portugalii. Lekkie, rześkie białe, czasem z delikatnym musowaniem. Dobre na lato i do ryb.
Czerwone z Portugalii. Wina z Douro i Alentejo mają dużo owocu i ciała za niewielkie pieniądze.
Garnacha i Tempranillo z mniej znanych regionów Hiszpanii. Owocowe, przyjazne czerwone do codziennego jedzenia.
Carménère z Chile i Malbec z Argentyny. Dojrzały owoc i przewidywalny styl. Więcej o regionach: Colchagua i Mendoza.
Chenin Blanc z RPA. Rześki, owocowy i bardzo uniwersalny do jedzenia.
Montepulciano d’Abruzzo i Primitivo z południa Włoch. Soczyste czerwone do pizzy i makaronu.
Cava z Hiszpanii. Wino musujące robione tą samą metodą co szampan, w ułamku jego ceny.

Tu zaczyna się wyraźny charakter regionu.

Riesling z Niemiec z oznaczeniem trocken. Wytrawny, rześki, świetny do jedzenia. Zobacz Mozelę.
Rioja Crianza. Wino dojrzewało w beczce, ma nuty wanilii i suszonych owoców. Więcej: Rioja.
Chianti Classico. Wino z historycznego serca regionu, z czarnym kogutem na szyjce. Więcej: Toskania.
Crémant. Francuskie wino musujące spoza Szampanii, robione metodą tradycyjną.
Grüner Veltliner z Austrii i Moraw. Pieprzny, rześki, doskonały do kuchni środkowoeuropejskiej.
Wytrawny Furmint z Tokaju. Mało znany, a bardzo dobry stosunek jakości do ceny.

Powyżej 60 zł płacisz zwykle za pracę, czas i miejsce.

Ręczna praca na stromych zboczach. W Mozeli czy Dolinie Douro maszyny często nie wjadą do winnicy.
Małe działki i krótkie serie. W Burgundii jedna winnica bywa podzielona między wielu właścicieli, więc wina jest niewiele.
Długie dojrzewanie. Barolo, Rioja Gran Reserva czy porto latami czekają, zanim trafią do sprzedaży.
Druga fermentacja w butelce. Szampan dojrzewa na osadzie drożdżowym miesiącami albo latami.
Młode polskie winnice. Małe winnice mają wysokie koszty i niewielkie zbiory. Płacisz za lokalność i rzemiosło. Zobacz Polskę.

Na specjalną okazję warto poznać: szampana, Barolo, czerwoną i białą Burgundię, Tokaji Aszú i porto rocznikowe.

Szukaj słów „wino gronowe” albo nazwy regionu. Napisy „wino owocowe” czy „aromatyzowany napój winopodobny” oznaczają zupełnie inny produkt.
Region na etykiecie mówi więcej niż sam kraj. Nazwa apelacji, na przykład Rioja czy Chianti Classico, to obietnica określonego stylu.
Białe, różowe i musujące wybieraj z najmłodszego dostępnego rocznika. Większość z nich najlepiej smakuje w ciągu dwóch, trzech lat.
Reserva i Gran Reserva mają ścisłe znaczenie tylko w niektórych krajach, na przykład w Hiszpanii. Gdzie indziej bywają ozdobnikiem.
Ciężka butelka i medale nie mówią, czy wino będzie Ci smakować. Styl i region mówią znacznie więcej.
Etykieta krok po kroku: jak czytać etykietę wina.

Wszystkie regiony z mapy na jednej stronie: szczepy, style i dopasowania do jedzenia. Wydrukuj i miej pod ręką, gdy wybierasz wino w restauracji.